Serviceverlening aan huisartsen, specialisten en hulpverleners

Veel oudere allochtonen, die weinig scholing hebben gehad en niet intensief deelnemen aan de Nederlandse samenleving, zijn niet vertrouwd met de wijze waarop Nederlandse instanties met hen omgaan. Het is niet alleen een kwestie van taalbarrière, maar vooral ook van onduidelijkheid over wat er van de allochtoon wordt verwacht.
Soms spelen schaamte en gezichtsverlies een grote rol, omdat de allochtone patiënt niet in staat is aan de arts, specialist of hulpverlener uit te leggen welke klachten hij of zij heeft. Dat kan te maken hebben met cultuurgebonden gevoeligheden. Bijvoorbeeld op het bespreken van seksuele aandoeningen ligt voor de meeste allochtonen een taboe. Men is niet gewend voor dit soort kwalen een arts te raadplegen. Velen werken vaak zo lang mogelijk met alternatieve geneesmiddelen in thuissituatie, waarbij ook bijgeloof vaak nog een rol speelt.